Ανατ. Κίσαβος, Στόμιο, Καρίτσα, Μελίβοια

Ο «παράδεισος» του φυσιολάτρη

Στους πρόποδες του Κίσαβου απλώνεται η ακτογραμμή του νομού Λάρισας, ένας επίγειος «παράδεισος» για τους ψαγμένους φυσιολάτρες, τους φανατικούς εκτός δρόμου οδηγούς, αλλά και όσους απλά επιζητούν μια θαλασσινή γωνιά για τις πρώτες βουτιές.

                                                                               

Τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα των πρώτων θερινών επισκεπτών έχουν ήδη αρχίσει να καταφθάνουν από κάθε σημείο της Ευρώπης. Θα τα δεις ν’ αράζουν στον πλατανοσκέπαστο και ευχάριστα διαμορφωμένο χώρο που απλώνεται ανάμεσα στον οικισμό του Στομίου και στο ανοικτό πέλαγος. Βάρκες, κανό, ποδήλατα βουνού και αλλά «εργαλεία» περιπέτειας, χύμα στο… κύμα. Πίσω στο βάθος καμαρώνει χιονοσκεπής ακόμα, ο ‘Όλυμπος. Μπορεί τα χιόνια ν’ αντέχουν στις αιώνιες κορφές του θεϊκού βουνού, όμως εδώ κάτω, όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι έφτασε.

Είτε έρχεστε από Θεσ/νίκη, είτε από νότια Ελλάδα, θα πρέπει να προσέξετε στη γέφυρα
του Πηνειού. Διαβάζοντας τις ταμπέλες θ’ αφήσετε την εθνική οδό και θα στρίψετε για Ομόλιο – Στόμιο –Καρίτσα. Ο στενός ασφάλτινος δρόμος ακολουθεί την κοίτη του Πηνειού διασχίζοντας καταπράσινα αγροτικά τοπία. Σε 13 περίπου χιλιόμετρα ξεπροβάλλει στο διάπλατο ορίζοντα το Αιγαίο. Πρώτα συναντάτε το τυπικό παραθαλάσσιο θέρετρο Στόμιο (παλιά Τσάγεζι) και στη συνέχεια ακολουθώντας είτε τον καινούργιο παραλιακό δρόμο, είτε τις λιγότερα πολυσύχναστες ορεινές διαδρομές, θα κατηφορίσετε νότια, ανακαλύπτοντας μια ενδιαφέρουσα μικτή τοπιογραφία βουνού και θάλασσας.

Κατά μήκος της ακτής του Στομίου υπάρχει ένα μεγάλο φυσικό κανάλι νερού και άφθονη βλάστηση. Ξύλινα γεφυράκια σε περνούν απέναντι στην αμμουδιά, βοηθώντας για σύντομες περιηγήσεις με τα πόδια. Διάφοροι χωμάτινοι δρόμοι που φεύγουν προς βορρά διασχίζουν εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης, λιβαδοτόπια και οδηγούν δίπλα από κανάλια νερού και κάτω από τη σκιά πλατάνων και άλλων υδρόφιλων δένδρων στην ακτή, όπου ξεχωρίζει η εκτεταμένη αμμουδερή παραλία της Αλεξανδρινής.

Στις οξιές του Κίσαβου: Αν θέλετε να έχετε μια γρήγορη επαφή με το βουνό θ’ ακολουθήσετε από το λιμάνι του Στομίου, το δρόμο για Καρίτσα. Ο ασφάλτινος δρόμος ανηφορίζει με φιδίσιες στροφές μέσα σε κατάφυτο τοπίο με υδροχαρή φυτά και δένδρα που θυμίζει Πήλιο. Σε κάποιο σημείο η θέα προς τον ανοικτό πελαγίσιο ορίζοντα, αλλά και προς τις εκβολές του Πηνειού είναι πάνω από κάθε περιγραφή. Δεν θα χρειαστεί να καλύψετε περισσότερα από 6 χιλιόμετρα ως το ορεινό χωριό Καρίτσα που ακουμπά τις γειτονιές του σε ύψος 400 μέτρων. Στην είσοδο του οικισμού δεξιά όπως έρχεστε από Στόμιο, ένας στενότερος δρόμος τραβά για το βουνό. Μετά από 3,5 όμορφα χιλιόμετρα δίπλα σε δρυς και οξιές, θα βγείτε στη τοποθεσία «Αριοπρίονο» με εγκαταστάσεις αναψυχής του δασαρχείου. Από εδώ και πάνω απλώνεται ένα δίκτυο δύσβατων χωματόδρομων που οδηγούν μέχρι και τα πιο απόκρυφα σημεία του Κίσαβου. Επιστρέφοντας στην Καρίτσα θα κατηφορίσετε με πολλές στροφές για την παραλία του Κόκκινου Νερού. Για να σχηματίσετε μια άποψη για τη θαυμάσια ακτογραμμή της περιοχής, μπορείτε να ακολουθήσετε τον καινούργιο δρόμο που οδηγεί από το Στόμιο στις πανέμορφες παραλίες Παναγία, Ψαρόλακας, Καλύβια και Πλατύς Άμμος, κυριολεκτικά κρυμμένες μέσα στα θεόρατα πλατάνια και στα βράχια του Κίσαβου και θα βγείτε ξανά στο παραθαλάσσιο Κόκκινο Νερό που διαθέτει υποδομή για διαμονή και φαγητό.

Χιλιομετρα αμμουδιάς:   Αν έχετε και άλλο χρόνο στη διάθεση σας αξίζει με το παραπάνω να συνεχίσετε νοτιότερα. Από το Κοκκινο Νερό ως τις απλωτές παραλίες του Αγιόκαμπου, ξεδιπλώνεται παράλληλα με την ακτογραμμή μια θαυμάσια διαδρομή υψηλής αισθητικής αξίας που κερδίζει τις εντυπώσεις χειμώνα, καλοκαίρι. Στην πορεία σας θα συναντήσετε τους παραθαλάσσιους οικισμούς Βελίκα, Κάτω Σωτηρίστα, Αγιόκαμπος που πλέον έχουν μετατραπεί σε καλοκαιρινά θέρετρα, αφού πλαισιώνονται από δαντελωτές ακρογιαλιές. Για τις πρώτες βουτιές σας ιδανική είναι η απλωτή αμμουδερή ακτή του Στομίου, οι κρυφές αμμουδιές Πλατύς Άμμος και Ψαρόλακκα κάτω από την Καρίτσα και οι παραλίες Μπούκα στη Βελίκα.

Σύντομοι ασφάλτινοι δρόμοι θα σας φέρουν στα ορεινά χωρά Άνω Σωτηρίτσα, Μελίβοια, Μεγαλόβρυσο, Μεταξοχώρι που κυριολεκτικά πλέουν σε μια θάλασσα από πράσινο. Τα χωριά της περιοχής διατηρούν μεγάλο μέρος από τ’ αρχικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά τους και κερδίζουν τις εντυπώσεις καθώς κρύβονται μέσα σε πλούσιο δάσος από καστανιές, πλατάνια, κερασιές, μουριές, μηλιές και καρυδιές. Βέβαια αυτή η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιοχή του Κίσαβου προσεγγίζεται εύκολα από τον εθνικό δρόμο Λάρισας – Θεσ/νικης χωρίς να χρειαστεί να περάσετε τα Τέμπη.

Το οικοσύστημα του Πηνειού: Το μεγάλο ποτάμι της Θεσσαλίας πηγάζει από τα βουνά της Β. Πινδου, κοντά στο Μέτσοβο και αφού διασχίσει τη Θεσσαλική πεδιάδα εγκλωβίζεται για μερικά χιλιόμετρα στη χαράδρα των Τεμπών. Στη συνέχεια το ποτάμι καλύπτει μια έκταση δέκα περίπου χιλιομέτρων πριν σμίξει με το Αιγαίο, κοντά στο παραθαλάσσιο χωριό Στόμιο. Στο δέλτα του Πηνειού αναπτύσσεται ένα πολύπλοκο υγροτοπικό σύστημα που προσφέρει ιδανικό ενδιαίτημα για πολλά είδη πουλιών, μικρών θηλαστικών και ερπετών. Μάλιστα από τα 444 είδη ορνιθοπανίδας που έχουν καταμετρηθεί σ’ όλη την Ελλάδα, τα 225 συναντώνται στο Δέλτα του Πηνειού, ενώ η χλωρίδα του περιλαμβάνει περισσότερα από 600 είδη. Η μόλυνση και η υπεράντληση των υδάτων, η άναρχη οικιστική ανάπτυξη, το παράνομο κυνήγι είναι μερικά μόνο από τα σοβαρά προβλήματα της ευαίσθητης αυτής περιοχής.

Εναλλακτικές δραστηριότητες: Η περιοχή του Κίσαβου τόσο γύρω από το Στόμιο,όσο και προς την πλευρά της Αγιάς, είναι ιδανικό πεδίο για κάθε είδους εναλλακτικές δραστηριότητες. Ενδεικτικά ν’ αναφέρουνε το πεζοπορικό μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη της Σωτηρίτσας. Το εντυπωσιακό φαράγγι της Καλυψούς ψηλότερα από το Κόκκινο Νερό με τους σκαλωτούς καταρράκτες , η ποδηλασία στους στενούς δρόμους που διατρέχουν το δέλτα του Πηνειού, το κανό-καγιάκ, αλλά και η παρατήρηση πουλιών στους βαλτότοπους, είναι μερικές μονό από τις δραστηριότητες για τις οποίες φημίζεται η περιοχή. Πληροφορίες www.mammal.gr

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Ο Κίσαβος είναι ένα μεγάλο βουνό που ορθώνεται στην άκρη της Θεσσαλικής πεδιάδας μέχρι τα 1976 μέτρα ψηλά πάνω απ΄ τη θάλασσα, φράζοντας τον προς ανατολάς ορίζοντα. Oι δυτικές πλαγιές του είναι κυρίως γυμνές από βλάστηση, ενώ αντίθετα οι ανατολικές-δηλαδή αυτές που βλέπουν θάλασσα και φαίνονται από την εθνική οδό- είναι κατάφυτες.

Παλιές Ιστορίες: Οι Μάγνητες και οι Λάπιθες λέγεται ότι κατοίκησαν τον προικισμένο τούτο τόπο γύρω στο 1000 με 1600 π.Χ.  Ισχυρές πόλεις αναπτύχθηκαν στην γύρω περιοχή, όπως οι Ιωλκός, Ολίζων, Δημητριάς, Μελίβοια και Ομόλη. Μάλιστα η τελευταία διέθετε νομισματοκοπείο και αντιπροσώπευε τους Μάγνητες στην αμφικτιονία των Δελφών.

Μεταξοχώρι: Πήρε τ’ όνομά του από την εκτροφή του μεταξοσκώληκα. Τα αρχοντικά του που αποτελούσαν μαζί κατοικίες,   κέντρα εκτροφής μεταξοσκωλήκων και επεξεργασίας μεταξιού(κουκουλόσπιτα), θα τα βρείτε στη
συνοικία του Αγίου Νικολάου. Αρχές Ιουνίου πραγματοποιείται εδώ με επιτυχία «η γιορτή του κερασιού».

Κόκκινο Νερό: Το παραλιακό χωριό πήρε το όνομά του
από το ποτάμι που το διασχίζει και το νερό του έχει ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα που οφείλεται στα άφθονα μεταλλικά συστατικά του εδάφους.

Αγιά:  Στην ιστορική κωμόπολη θα δείτε τις εντυπωσιακές  βυζαντινές   και μεταβυζαντινές εκκλησίες και τα μοναστήρια, ενσωματωμένα τον οικιστικό ιστό, αλλά και στις γύρω εξοχές –ξεπερνούν τα 30-. Άξια αναφοράς είναι το πολιτιστικό κέντρο «Χρυσαλλίδα», ένα μεγάλο κτήριο όπου παλιότερα αποθήκευαν τα κουκούλια και η μικρή Αρχαιολογική συλλογή.