Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΙΣΣΑΒΟΥ

                                                ΠΑΡΕΛΘΟΝ
  
 Η Όσσα είναι ένα από τα βουνά του νομού Λάρισας και βρίσκεται εξ ολοκλήρου, στα όρια του νομού. Από τον  11ο μ.Χ. αιώνα και μετά είναι γνωστή ως Κίσσαβος, στα βυζαντινά χρόνια λεγόταν και Όρος των Κελλίων, εξαιτίας των πολλών μοναστηριών, μοναχών και ασκητών.
Ένα μεγάλο μέρος του Κισσάβου αποτελούσε μέρος μοναστικού κέντρου το οποίο καλούταν «Όρος των Κελλίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από τα πολλά κελιά, ασκηταριά αλλά και βυζαντινές μονές που βρισκόταν σε όλη την περιοχή. Στο βουνό των Κελλίων, βάση πηγών αναπτύσσεται ο Μοναχισμός από τον 9ο έως τον 14ο αιώνα. Πολλές μορφές, οργανωτές του μοναχικού ιδεώδους πέρασαν και ασκήτεψαν στην περιοχή.

      Στο βουνό, κατοικούσαν κατά την αρχαιότητα Μάγνητες των οποίων η χώρα (Μαγνησία) άρχιζε από τις εκβολές του Πηνειού και κατέληγε στη χερσόνησο των Τρικέρων. Συνδέεται με τις Νύμφες, με τη λατρεία της Δήμητρας, με τον Ασκληπιό, με τον Ηρακλή (ο μύθος θέλει εδώ να άφησε την τελευταία του πνοή), με το Φιλοκτήτη (εδώ έζησε ο ήρωας του Τρωικού πολέμου), με το Μ. Αλέξανδρο κ.ά. Από τον αρχαιολογικό πλούτο του Κισσάβου εκείνο που μπορεί να δει κανείς σήμερα είναι κυρίως μοναστήρια, ναοί και υπολείμματα κάστρων, αρκεί να επισκεφτεί τα παραδοσιακά χωριά του βουνού Αμπελάκια, Σπηλιά, Ομόλιο, Καρίτσα, Σκλήθρο, Σωτηρίτσα κ.ά. και να περιπλανηθεί, αναζητώντας, στα μονοπάτια του.
Υπήρξε στο παρελθόν, καταφύγιο ασθενών, παραθεριστικό κέντρο εύπορων αστών, οι οποίοι, επιδίωκαν να απολαμβάνουν την ανατολή του ήλιου στο Αιγαίο.


                                        ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Στη μυθολογία, η αναφορά του ονόματος της Όσσας, γίνεται όταν ο Ώτος και ο Εφιάλτης, γιοι του Αλωέως, και ακτιβιστές από το τρίτο γένος, θέλησαν να διεκδικήσουν την εξουσία του Δία. Πήραν λοιπόν το Πήλιο, λέει η μυθολογία, και το κάθισαν επάνω στην Όσσα, για να μπορέσουν να ανέβουν στον Όλυμπο και να καταλύσουν τους θεούς. Φυσικά ο Δίας, ο θεός των θεών, εξεμάνη και τους τιμώρησε. Αν και από τον 'Ομηρο το βουνό δεν χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης, αφού οι περισσότερες περιγραφές αφορούν στο θεϊκό Όλυμπο, οι ξένοι περιηγητές, που το επισκέφτηκαν κατά καιρούς, το μνημονεύουν στα διάφορα έργα τους.

ΚΛΕΦΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΙΣΣΑΒΟΣ


                    Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΙΣΣΑΒΟΣ

   
    Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος, τα δυο βουνά μαλώνουν,
    το ποιο να ρίξει την βροχή, το ποιο να ρίξει χιόνι.
    Ο Κίσσαβος ρίχνει βροχή κι ο Όλυμπος το χιόνι.
     Γυρίζει τότ' ο Όλυμπος και λέει του Κισσάβου.
    "Μη με μαλώνεις, Κίσαβε, βρε τουρκοπατημένε, 
    που σε πατάει η Κονιαριά κι οι Λαρσινοί αγάδες. 
    Εγώ είμ' ο γέρος Όλυμπος στον κόσμο ξακουσμένος,
     έχω σαράντα δυο κορφές κι εξήντα δυο βρυσούλες,
    κάθε κορφή και φλάμπουρο κάθε κλαδί και κλέφτης.
    Κι όταν το παίρν' η άνοιξη κι ανοίγουν τα κλαδάκια,
   γεμίζουν τα βουνά κλεφτιά και τα λαγκάδια σκλάβους.
   Έχω και το χρυσόν αϊτό, το χρυσοπλουμισμένο, 
    πάνω στην πέτρα κάθεται και με τον ήλιο λέγει:
   -"Ήλιε μ', δεν κρους τ' από ταχύ, μόν' κρους το μεσημέρι,
    να ζεσταθούν τα νύχια μου, τα νυχοπόδαρά μου;".

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΙΣΣΑΒΟΥ

                                                               

                             ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΙΣΣΑΒΟΥ

              Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Κίσσαβος (Όσσα) ήταν ενωμένος με τον Όλυμπο, δηλαδή αποτελούσαν ένα βουνό.Ο μύθος λέει ότι ένα τέρας, γνωστό ως Γήταυρος έκοψε στα δύο αυτά τα βουνά και έγιναν δύο από τα μεγαλύτερα βουνά της Ελλάδος.Όπως είναι γνωστό ο Όλυμπος πήρε την ψηλότερη κορυφή και για αυτόν το λόγο είναι και ψηλότερο βουνό.

       Με την διάνοιξη αυτών των δύο βουνών δημιουργήθηκε ανάμεσά τους η κοιλάδα των Τεμπών και το νερό που σκέπαζε τον Θεσσαλικό κάμπο διέφυγε στην θάλασσα.                      

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Ανατ. Κίσαβος, Στόμιο, Καρίτσα, Μελίβοια

Ο «παράδεισος» του φυσιολάτρη

Στους πρόποδες του Κίσαβου απλώνεται η ακτογραμμή του νομού Λάρισας, ένας επίγειος «παράδεισος» για τους ψαγμένους φυσιολάτρες, τους φανατικούς εκτός δρόμου οδηγούς, αλλά και όσους απλά επιζητούν μια θαλασσινή γωνιά για τις πρώτες βουτιές.
                                                                               
Τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα των πρώτων θερινών επισκεπτών έχουν ήδη αρχίσει να καταφθάνουν από κάθε σημείο της Ευρώπης. Θα τα δεις ν’ αράζουν στον πλατανοσκέπαστο και ευχάριστα διαμορφωμένο χώρο που απλώνεται ανάμεσα στον οικισμό του Στομίου και στο ανοικτό πέλαγος. Βάρκες, κανό, ποδήλατα βουνού και αλλά «εργαλεία» περιπέτειας, χύμα στο… κύμα. Πίσω στο βάθος καμαρώνει χιονοσκεπής ακόμα, ο ‘Όλυμπος. Μπορεί τα χιόνια ν’ αντέχουν στις αιώνιες κορφές του θεϊκού βουνού, όμως εδώ κάτω, όλα δείχνουν ότι το καλοκαίρι έφτασε.
Είτε έρχεστε από Θεσ/νίκη, είτε από νότια Ελλάδα, θα πρέπει να προσέξετε στη γέφυρα
του Πηνειού. Διαβάζοντας τις ταμπέλες θ’ αφήσετε την εθνική οδό και θα στρίψετε για Ομόλιο – Στόμιο –Καρίτσα. Ο στενός ασφάλτινος δρόμος ακολουθεί την κοίτη του Πηνειού διασχίζοντας καταπράσινα αγροτικά τοπία. Σε 13 περίπου χιλιόμετρα ξεπροβάλλει στο διάπλατο ορίζοντα το Αιγαίο. Πρώτα συναντάτε το τυπικό παραθαλάσσιο θέρετρο Στόμιο (παλιά Τσάγεζι) και στη συνέχεια ακολουθώντας είτε τον καινούργιο παραλιακό δρόμο, είτε τις λιγότερα πολυσύχναστες ορεινές διαδρομές, θα κατηφορίσετε νότια, ανακαλύπτοντας μια ενδιαφέρουσα μικτή τοπιογραφία βουνού και θάλασσας.
Κατά μήκος της ακτής του Στομίου υπάρχει ένα μεγάλο φυσικό κανάλι νερού και άφθονη βλάστηση. Ξύλινα γεφυράκια σε περνούν απέναντι στην αμμουδιά, βοηθώντας για σύντομες περιηγήσεις με τα πόδια. Διάφοροι χωμάτινοι δρόμοι που φεύγουν προς βορρά διασχίζουν εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης, λιβαδοτόπια και οδηγούν δίπλα από κανάλια νερού και κάτω από τη σκιά πλατάνων και άλλων υδρόφιλων δένδρων στην ακτή, όπου ξεχωρίζει η εκτεταμένη αμμουδερή παραλία της Αλεξανδρινής.

Στις οξιές του Κίσαβου: Αν θέλετε να έχετε μια γρήγορη επαφή με το βουνό θ’ ακολουθήσετε από το λιμάνι του Στομίου, το δρόμο για Καρίτσα. Ο ασφάλτινος δρόμος ανηφορίζει με φιδίσιες στροφές μέσα σε κατάφυτο τοπίο με υδροχαρή φυτά και δένδρα που θυμίζει Πήλιο. Σε κάποιο σημείο η θέα προς τον ανοικτό πελαγίσιο ορίζοντα, αλλά και προς τις εκβολές του Πηνειού είναι πάνω από κάθε περιγραφή. Δεν θα χρειαστεί να καλύψετε περισσότερα από 6 χιλιόμετρα ως το ορεινό χωριό Καρίτσα που ακουμπά τις γειτονιές του σε ύψος 400 μέτρων. Στην είσοδο του οικισμού δεξιά όπως έρχεστε από Στόμιο, ένας στενότερος δρόμος τραβά για το βουνό. Μετά από 3,5 όμορφα χιλιόμετρα δίπλα σε δρυς και οξιές, θα βγείτε στη τοποθεσία «Αριοπρίονο» με εγκαταστάσεις αναψυχής του δασαρχείου. Από εδώ και πάνω απλώνεται ένα δίκτυο δύσβατων χωματόδρομων που οδηγούν μέχρι και τα πιο απόκρυφα σημεία του Κίσαβου. Επιστρέφοντας στην Καρίτσα θα κατηφορίσετε με πολλές στροφές για την παραλία του Κόκκινου Νερού. Για να σχηματίσετε μια άποψη για τη θαυμάσια ακτογραμμή της περιοχής, μπορείτε να ακολουθήσετε τον καινούργιο δρόμο που οδηγεί από το Στόμιο στις πανέμορφες παραλίες Παναγία, Ψαρόλακας, Καλύβια και Πλατύς Άμμος, κυριολεκτικά κρυμμένες μέσα στα θεόρατα πλατάνια και στα βράχια του Κίσαβου και θα βγείτε ξανά στο παραθαλάσσιο Κόκκινο Νερό που διαθέτει υποδομή για διαμονή και φαγητό.

Χιλιομετρα αμμουδιάς:   Αν έχετε και άλλο χρόνο στη διάθεση σας αξίζει με το παραπάνω να συνεχίσετε νοτιότερα. Από το Κοκκινο Νερό ως τις απλωτές παραλίες του Αγιόκαμπου, ξεδιπλώνεται παράλληλα με την ακτογραμμή μια θαυμάσια διαδρομή υψηλής αισθητικής αξίας που κερδίζει τις εντυπώσεις χειμώνα, καλοκαίρι. Στην πορεία σας θα συναντήσετε τους παραθαλάσσιους οικισμούς Βελίκα, Κάτω Σωτηρίστα, Αγιόκαμπος που πλέον έχουν μετατραπεί σε καλοκαιρινά θέρετρα, αφού πλαισιώνονται από δαντελωτές ακρογιαλιές. Για τις πρώτες βουτιές σας ιδανική είναι η απλωτή αμμουδερή ακτή του Στομίου, οι κρυφές αμμουδιές Πλατύς Άμμος και Ψαρόλακκα κάτω από την Καρίτσα και οι παραλίες Μπούκα στη Βελίκα.
Σύντομοι ασφάλτινοι δρόμοι θα σας φέρουν στα ορεινά χωρά Άνω Σωτηρίτσα, Μελίβοια, Μεγαλόβρυσο, Μεταξοχώρι που κυριολεκτικά πλέουν σε μια θάλασσα από πράσινο. Τα χωριά της περιοχής διατηρούν μεγάλο μέρος από τ’ αρχικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά τους και κερδίζουν τις εντυπώσεις καθώς κρύβονται μέσα σε πλούσιο δάσος από καστανιές, πλατάνια, κερασιές, μουριές, μηλιές και καρυδιές. Βέβαια αυτή η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιοχή του Κίσαβου προσεγγίζεται εύκολα από τον εθνικό δρόμο Λάρισας – Θεσ/νικης χωρίς να χρειαστεί να περάσετε τα Τέμπη.


Το οικοσύστημα του Πηνειού: Το μεγάλο ποτάμι της Θεσσαλίας πηγάζει από τα βουνά της Β. Πινδου, κοντά στο Μέτσοβο και αφού διασχίσει τη Θεσσαλική πεδιάδα εγκλωβίζεται για μερικά χιλιόμετρα στη χαράδρα των Τεμπών. Στη συνέχεια το ποτάμι καλύπτει μια έκταση δέκα περίπου χιλιομέτρων πριν σμίξει με το Αιγαίο, κοντά στο παραθαλάσσιο χωριό Στόμιο. Στο δέλτα του Πηνειού αναπτύσσεται ένα πολύπλοκο υγροτοπικό σύστημα που προσφέρει ιδανικό ενδιαίτημα για πολλά είδη πουλιών, μικρών θηλαστικών και ερπετών. Μάλιστα από τα 444 είδη ορνιθοπανίδας που έχουν καταμετρηθεί σ’ όλη την Ελλάδα, τα 225 συναντώνται στο Δέλτα του Πηνειού, ενώ η χλωρίδα του περιλαμβάνει περισσότερα από 600 είδη. Η μόλυνση και η υπεράντληση των υδάτων, η άναρχη οικιστική ανάπτυξη, το παράνομο κυνήγι είναι μερικά μόνο από τα σοβαρά προβλήματα της ευαίσθητης αυτής περιοχής.

Εναλλακτικές δραστηριότητες: Η περιοχή του Κίσαβου τόσο γύρω από το Στόμιο,όσο και προς την πλευρά της Αγιάς, είναι ιδανικό πεδίο για κάθε είδους εναλλακτικές δραστηριότητες. Ενδεικτικά ν’ αναφέρουνε το πεζοπορικό μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη της Σωτηρίτσας. Το εντυπωσιακό φαράγγι της Καλυψούς ψηλότερα από το Κόκκινο Νερό με τους σκαλωτούς καταρράκτες , η ποδηλασία στους στενούς δρόμους που διατρέχουν το δέλτα του Πηνειού, το κανό-καγιάκ, αλλά και η παρατήρηση πουλιών στους βαλτότοπους, είναι μερικές μονό από τις δραστηριότητες για τις οποίες φημίζεται η περιοχή. Πληροφορίες www.mammal.gr

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
Ο Κίσαβος είναι ένα μεγάλο βουνό που ορθώνεται στην άκρη της Θεσσαλικής πεδιάδας μέχρι τα 1976 μέτρα ψηλά πάνω απ΄ τη θάλασσα, φράζοντας τον προς ανατολάς ορίζοντα. Oι δυτικές πλαγιές του είναι κυρίως γυμνές από βλάστηση, ενώ αντίθετα οι ανατολικές-δηλαδή αυτές που βλέπουν θάλασσα και φαίνονται από την εθνική οδό- είναι κατάφυτες.
Παλιές Ιστορίες: Οι Μάγνητες και οι Λάπιθες λέγεται ότι κατοίκησαν τον προικισμένο τούτο τόπο γύρω στο 1000 με 1600 π.Χ.  Ισχυρές πόλεις αναπτύχθηκαν στην γύρω περιοχή, όπως οι Ιωλκός, Ολίζων, Δημητριάς, Μελίβοια και Ομόλη. Μάλιστα η τελευταία διέθετε νομισματοκοπείο και αντιπροσώπευε τους Μάγνητες στην αμφικτιονία των Δελφών.
Μεταξοχώρι: Πήρε τ’ όνομά του από την εκτροφή του μεταξοσκώληκα. Τα αρχοντικά του που αποτελούσαν μαζί κατοικίες,   κέντρα εκτροφής μεταξοσκωλήκων και επεξεργασίας μεταξιού(κουκουλόσπιτα), θα τα βρείτε στη
συνοικία του Αγίου Νικολάου. Αρχές Ιουνίου πραγματοποιείται εδώ με επιτυχία «η γιορτή του κερασιού».
Κόκκινο Νερό: Το παραλιακό χωριό πήρε το όνομά του
από το ποτάμι που το διασχίζει και το νερό του έχει ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα που οφείλεται στα άφθονα μεταλλικά συστατικά του εδάφους.
Αγιά:  Στην ιστορική κωμόπολη θα δείτε τις εντυπωσιακές  βυζαντινές   και μεταβυζαντινές εκκλησίες και τα μοναστήρια, ενσωματωμένα τον οικιστικό ιστό, αλλά και στις γύρω εξοχές –ξεπερνούν τα 30-. Άξια αναφοράς είναι το πολιτιστικό κέντρο «Χρυσαλλίδα», ένα μεγάλο κτήριο όπου παλιότερα αποθήκευαν τα κουκούλια και η μικρή Αρχαιολογική συλλογή.

Κόκκινο Νερό

Το Κόκκινο Νερό βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Όσα (Κίσαβος), στα ανατολικά παράλια της Λάρισας. Το όνομα του, το έλαβε από την πασίγνωστη πηγή που αναβλύζει στην περιοχή.
Ο επισκέπτης, μπορεί να απολαύσει τις υπέροχες ακτές με τα βότσαλα αλλά και την αμμουδιά, με τα πεντακάθαρα νερά. Τα συμπλέγματα βράχων και οι βραχοσπηλιές, δημιουργούν μια ονειρεμένη εικόνα. Θα ευχαριστηθείτε το κολύμπι, τα θαλάσσια σπορ και το ψάρεμα.
Χαρακτηριστικό του χωριού και πόλος έλξης, είναι η Ιαματική Πηγή του. Το κόκκινο χρώμα του νερού, οφείλεται στα μεταλλικά άλατα που περιέχει. Θεωρείται δε, ιαματικό, πίνεται επιτόπου και δεν εμφιαλώνεται.
Μπορείτε να έρθετε, για μια ολιγοήμερη εκδρομή στα μέρη μας. Το τοπίο, η περιοχή, τα χρώματα και τα αρώματα της φύσης, θα σας συναρπάσουν. Προσπαθήστε να ανακαλύψετε και να γευτείτε, όλες τις κρυμμένες ομορφιές που προσφέρει ο δικός μας τόπος.